"Inde Insulam Cyprum Inter Graecos Et Sarraticos (Sarracenos)..." Cyprus in 724 AD as Seen by the English Monk Willibald (2021)
Tekst niniejszego artykułu przybliża fragmenty relacji z podróży do Ziemi Świętej odbytej w latach 20. VII w. przez angielskiego mnicha Willi¬balda (700–787/789), późniejszego biskupa bawarskiego miasta Eichstätt, współpracownika arcybiskupa Germanii św. Bonifacego oraz świętego Koś¬cioła katolickiego. Opis swojej peregrynacji Willibald podyktował wiele lat po odbytej pielgrzymce spokrewnionej z nim zakonnicy Hygeburdze z Heiden¬heimu, która następnie spisała jego żywot oraz opisy odbytych przez niego podróży w dziele zatytułowanym Hodoeporicon Sancti Willibaldi. Przedmio¬tem szczegółowej analizy stały się fragmenty wspomnianej relacji z podróży dotyczące specyficznej politycznej, społecznej i kulturowej sytuacji na Cyprze na przestrzeni VII–IX wieku. W tym okresie, a dokładnie w roku 724, na wyspę dotarł wspomniany Willibald. Ówczesny Cypr pełnił funkcję quasi kondo¬minium arabsko bizantyńskiego, będąc przedmiotem zabiegów tych dwóch potęg, które z jednej strony oficjalnie starały się zachować jego neutralny cha¬rakter, z drugiej zaś próbowały pomniejszyć na nim wpływy swojego kon¬kurenta. Ta swoista sytuacja miała swój wpływ na relację pomiędzy muzuł¬manami (Arabami) a chrześcijanami (Cypryjczykami i Bizantyńczykami) na wyspie.
Keywords: nauki o kulturze i religii